هر اتفاقي بيفتد بهترين است

در اين روزهاي شلوغ نزديک سال نو ميلادي نوشتن از هندوستان آن هم در اندازه يي کوچک کاري است دشوار. قرار است هر چند وقت يک بار از سرزميني بگويم که هزاران چهره دارد و به کشور 72 ملت معروف است؛ کشوري که از روزگاران دور آرامش و آسان گيري را به مردمش ياد داده و بعد از دو سال زندگي در اينجا هنوز نتوانستم اين همه آسان گيري را درک کنم. آسان گيري آنان در فلسفه زندگي، درگذر زمان و در حوادث ناگهاني نمود چشمگيري دارد. انگار هيچ چيز برايشان سخت نيست چون آن را بخشي از زندگي مي دانند و معتقدند هر چيزي در زمان خودش اتفاق مي افتد؛ پس چرا بايد انتظار کشيد. اما در اين روزهاي سال نو که همه جا پرجنب وجوش است و مردم در تدارک سال نو هستند، در پس ذهن هر هندي و افرادي که مثل ما در هند زندگي مي کنند نشانه يي از نگراني وجود دارد؛ نگراني از بمبي که جايي منفجر شود و تهديد جنگي که با پاکستان به گوش مي رسد. ماجراي کشتار هتل تاج محل بالاخره تمام شد. بعد از سه هفته تعطيلي، در21 دسامبر هم بازگشايي شد ولي نمي توان آن را با پايان خوش فيلم هاي باليوود مقايسه کرد. آن روزي که وارد هتل تاج محل شدم در هيئت توريستي بودم براي ديدن. شکوه و زيبايي هتل مدهوشم کرده بود. دنبال قسمت اطلاعاتي مي گشتم تا سوالاتي بکنم. برعکس هتل هاي ديگر هيچ قسمت اطلاعاتي نديدم. تا اينکه پرسيدم قسمت اطلاعات کجاست؟ دري را به من نشان دادند. در را که باز کردم، اتاقي بزرگ و زيبا مثل اتاق انتظار کاخ هاي انگليسي در فيلم ها را ديدم. همه جايش پر از گل هاي سفيد بود. با پرده هاي مخملي و ميز کاري بزرگ. چند صندلي استيل سفيد و طلايي که ميز گردي جلويش قرار داشت و کتابخانه يي هم آنجا بود. زني با ساري ليمويي پشت ميز نشسته بود. از او پرسيدم مي توانم هتل را ببينم که گفت بله حتماً و هتل را با آن راهروهاي باشکوه و پيچ در پيچ ديدم. اما پاسخ اين درخواست بعد از اين براي توريست ها حتماً منفي خواهد بود. وقتي در خبرها خواندم اولين کشته شدگان دو کارمند قسمت اطلاعات بودند از خودم پرسيدم آيا آن زن يکي از آنها بوده؟ امروز 56 درصد از اتاق هاي هتل تاج محل خالي است. اقتصاد هند هم مثل ديگر نقاط جهان متورم شده و در 40 سال اخير به اوج خودش رسيده است. هند تهديد کرده و پاکستان هم اعلام آمادگي براي جنگ. اما هندي ها باز هم خوشبين اند. اعتقادي به جنگ ندارند و مي گويند؛ «هر اتفاقي بيفتد بهترين است.» چاپ شده روزنامه اعتماد دوشنبه ۹ دی ۱۳۸۷